Διαστρικά ταξίδια

Απο την πρώτη εμφάνιση του ανθρώπου στη Γή έως τις μέρες μας ,προϋπάρχει μια αρχέγονη μνήμη,που είναι έντονα χαραγμένη στο συλλογικό ασυνείδητο της ανθρωπότητας.Αυτή είναι η ανάμνηση της ουράνιας καταγωγής του ανθρώπου.
Σε αυτή την ανάμνηση μας παραπέμπουν αναμφισβήτητα οι αρχαίες αστρικές θρησκείες καθώς και όλες μυθολογίες των αρχαίων πολιτισμών(Αυγυπτικός,Ελληνικός,Σουμέριοι,Ινδία,Αζτέκοι,Μάγια κλπ) όπου βρίθουν αναφορών για επισκέψεις ουράνιων Θεών στη Γή, τις σχέσεις τους με τους ανθρώπους αλλά και τη διενέργεια διαστρικών πολέμων μεταξύ ΄΄ουράνιων φατριών΄΄του σύμπαντος.

Στη σημερινή πραγματικότητα και παρόλη την πρόοδο της διαστημικής τεχνολογίας, η παρουσία του ανθρώπου με τα υπάρχοντα δεδομένα σε διαστρικά ταξίδια, είναι αδύνατη για δύο βασικούς λόγους .Τον βιολογικό και τον ενεργειακό.Συγκεκριμένα :
Το Voyager 1 που εκτοξεύθηκε στο διάστημα το 1977 και βρίσκεται στα όρια του ηλιακού μας συστήματος, βρίσκεται σε απόσταση 110 ΑU απο τον Ήλιο (AU= 150.000.000km= μέση απόσταση Γής- Ηλίου).Με την ταχύτητα που ταξιδεύει καλύπτοντας 1,6 εκατομμύρια χιλιόμετρα την ημέρα,για να φτάσει στο κοντινότερο άστρο που είναι το Άλφα του Κενταύρου και απέχει 4,23 έτη φωτός η 267.509 AU θα χρειαστούν περίπου 68.132 γήινα έτη !
Ακόμα και άν υπήρχε διαστημόπλοιο που να αναπτύσσει την ταχύτητα του φωτός (300.000km/sec) για το Άλφα Κενταύρου θα χρειαζόταν 4,23 γήινα έτη.Όμως, μόνο στον Γαλαξία μας υπάρχουν δισεκατομμύρια άστρα που εκτείνονται σε απόσταση έως 100.000 έτη φωτός ,ο κοντινότερος στο δικό μας Γαλαξίας, της Ανδρομέδας, απέχει 2,9εκατ. έτη φωτός, ενώ στο σύμπαν υπάρχουν δισεκατομμύρια γαλαξίες και σμήνη γαλαξιών φτάνοντας στα όρια του παρατηρήσιμου σύμπαντος στα 46 δις έτη φωτός !
Είναι λοιπόν σαφές ότι με συμβατικά διαστημόπλοια δε πάμε πουθενά..Αν καταφέρουμε στο μέλλον να φτάσουμε σε ταχύτητες κοντά στο 10% της ταχύτητας του φωτός θα μπορούμε να ξεκινήσουμε ένα πλάνο ενδογαλαξιακής αποίκησης με μητρικά και θυγατρικά επανδρωμένα αστροσκάφη τα οποία θα πρέπει να ταξιδεύουν''επ άπειρο΄΄ σε μιά ''σκυταλοδρομία'' στο άγνωστο με εκατοντάδες γενεές να συνεχίζουν την αστρική Οδύσσεια.

 


Όμως και αυτή η προοπτική η οποία έχει ήδη εξεταστεί απο διαστημικούς επιστήμονες και αστροβιολόγους ,παρουσιάζει τεράστιες δυσκολίες λόγω ότι ο ανθρώπινος οργανισμός είναι εξαιρετικά ευπαθής στις αντίξοες συνθήκες του διαστήματος (κοσμική ακτινοβολία ,έλλειψη βαρύτητας) και οπωσδήποτε το ανθρώπινο γονιδίωμα θα πρέπει να υποστεί την κατάλληλη τροποποίηση ώστε να μπορέσει ο άνθρωπος να επιβιώσει σε ένα τέτοιο ταξίδι.