Τελχίνες , οι Ρόδιοι δαίμονες

<span style="font-weight:bold;"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 240px; height: 320px;" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiO_IKzuXSeW-Qnm-CHOQd4ona7cOVErkBp3LLNzrONsdWMjEEWhnL90Mr6007kfVwwGJS25kD-dcsqrAOVaHciziQdOoLWzhU8ls9a8cIUyR2Bk3RV8OyMwhDBMHIOWCQOYTbv0GYQVtY/s320/4059021_l.jpeg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5297421575070163394" border="0" />
ανάμεσα στα δώρα που δόθηκαν στην Αρμονία, με την ευκαιρία του γάμου της με τον Ένα απο τα πιο μυστηριώδη όντα της Ελληνικής Μυθολογίας είναι αναμφισβήτητα οι Τελχίνες.Παρόλο που δεν είναι ευρέως γνωστοί όπως οι Κένταυροι οι Κύκλωπες κλπ αποτελούν ιδιαίτερης σημασίας αρχετυπικές μορφές ,των οποίων η προέλευση χάνεται στο απώτατο παρελθόν.
Σύμφωνα με τις πηγές τις μυθολογίας, προήλθαν απο την ένωση της Γαίας και του Πόντου,απο άλλες ως γιοί της κόρης του Ωκεανού, Καφείρας,ενω υπάρχουν και οι εκδοχές οτι γεννήθηκαν απο την ένωση της Νέμεσης και του Ταρτάρου η απο τις σταγόνες του αίματος του Ουρανού όταν αυτός ακρωτηριάσθηκε απο τον Κρόνο.
Οι Τελχίνες πρωτοεμφανίζονται ως οι πανάρχαιοι κάτικοι της νήσου Τελχινίς ,της σημερινής Ρόδου.Κατατάσονται στα πνεύματα της φωτιάς και των μετάλλων. Περιγράφονται ως αμφίβια τέρατα χωρίς πόδια και χέρια και ήταν κατα το ενα τρίτο άνθρωποι και τα υπόλοιπα δύο τρίτα ψάρια και δαίμονες.Έφεραν δε πτερύγια και μεμβράνες ανάμεσα στα δάκτυλα των ποδιών.Ο Διόδωρος ο Σικελιώτης λέει "είχαν επινοήσει τέχνες πολλές κι είχαν κάνει πολλές ανακαλύψεις γνωστές και χρήσιμες για τους ανθρώπους". Σ' αυτούς οφείλονταν η άρπη (το δρεπάνι), που είχε χρησιμέψει για τον ακρωτηριασμό του Ουρανού από τον Κρόνο. Επίσης και η τρίαινα του Ποσειδώνα που ήταν και το έμβλημα των Ατλάντων. Οι Τελχίνες είχαν συνεργαστεί με τους Κύκλωπες στην κατασκευή του περιδέραιου, που, όπως γνωρίζουμε, συγκαταλέγοντανΚάδμο και που θα έφερνε μοιραία τη δυστυχία σ' όσες θα το φορούσαν. Ακόμα, θεωρούσαν τους Τελχίνες ότι ήταν οι πρώτοι που φιλοτέχνησαν αγάλματα των θεών και εφεύραν τη χαρακτική των μετάλλων.
Θεωρούνταν επίσης μάγοι και γητευτές και πως έφτιαχναν φίλτρα από ρίζες φυτών, από ορισμένα βότανα κι εξαπέλυαν βροχές, χαλάζι χιόνι και έριχναν ακόμα και κεραυνούς κι είχαν επιπλέον και το χάρισμα να μεταμορφώνονται, όπως κι όποτε το ήθελαν.
Λέγεται επίσης οτι οι Τελχίνες "μάτιαζαν" και η κακία τους είχε γίνει παροιμιώδης. Οι αρχαίοι συγγραφείς απέδιδαν αυτή την κακή τους φήμη στο γεγονός της ζήλιας γι' αυτούς και το φθόνο εξαιτίας της αξιοσύνης τους στις τέχνες.
Οι Τελχίνες ήταν εννεά και τους αποδίδονται δάφορα ονόματα τα κυριότερα των οποίων : Λύκος,Κύρβας,Χρυσός,Αργυρός,Χαλκός,Σκέλμης και Κάμειρος,Λίνδος,Ιάλυσος εξού και οι τρείς γνωστές αρχαίες πόλεις της Ρόδου.






















Ποσειδώνας και Τελχίνες
Απο την ένωση της Τιτάνιδας Ρέας και του Κρόνου προήλθε μεταξύ άλλων ο Ολύμπιος Θεός Ποσειδώνας, ο κυρίαρχος των θαλασσών και όλων των υδάτων.Η Ρέα για να τον σώσει απο τις αδηφάγες ορέξεις του Κρόνου (ως γνωστό καταβρόχθιζε τα παιδιά του για να μη του αποσπάσουν την εξουσία) τον έδωσε στην Νύμφη Άρνη.;Όμως ο Κρόνος άκουσε το κλάμα του και έσπευσε αμέσως για να δεί.Η Άρνη τελικά κατάφερε να τον πείσει οτι δεν υπήρχε τίποτε εκτός απο την ίδια και τα πρόβατά της.Κατόπιν τούτου η Ρέα τον εμπιστεύτηκε στους
Τελχίνες .Αυτοί κάθε φορά που ο Ποσειδώνας έκλαιγε τραγουδούσαν και χόρευαν δυνατά για να σκεπάσουν το κλάμα του απο τα αυτιά του Κρόνου.
Όταν μεγάλωσε ο Ποσειδώνας, τον ερωτεύθηκε η Αλία, αδελφή των Τελχινών, που του έδωσε έξι γιους και μια κόρη, τη Ρόδο. Οι έξι γιοι εξορίστηκαν στο κέντρο της γης, ενώ η Αλία που ρίχτηκε στη θάλασσα τιμήθηκε με το όνομα Λευκοθέα.
Σύμφωνα με μια άλλη παράδοση, κάποτε που η νήσος Ρόδος κατακλύστηκε από τη θάλασσα, οι Τελχίνες έφυγαν από το νησί, αφού το έκαναν άγονο ποτίζοντας το με το νερό της Στύγας. Άλλος μύθος αναφέρει ότι ένας απ' αυτούς, ο Λύκος, κατέφυγε στη Λυκία και ίδρυσε εκεί το ναό του Λύκειου Απόλλωνα. Κατά μια άλλη εκδοχή, ο Απόλλωνας σκότωσε τους Τελχίνες, ενώ ένας συγγραφέας αναφέρει ότι τους σκότωσε ο Δίας, που τους εξόντωσε λόγω της κακίας τους. Έλεγαν επίσης πως οι Τελχίνες δεν ήταν παρά οι σκύλοι του Ακταίονα, μεταμορφωμένοι, αφού είχαν κατασπαράξει τον αφέντη τους και τον καταβρόχθισαν.

Η Εκδίωξη των Τελχίνων απο τη Ρόδο
Σύμφωνα με ορισμένους συγγραφείς, οι Τελχίνες εκδιώχθηκαν απο τη Ρόδο απο τους γιούς του ΉΛΙΟΥ τους Ηλιάδες - που οι συγγραφείς αυτοί αναφέρουν και τα ονόματά τους: Θρίνακας, Μακαρέας και Αύγης. Κατ' άλλη παράδοση, ένας κατακλυσμός τους ανάγκασε να εγκαταλείψουν το νησί. Και πήγαν από τη Ρόδο στην Κρήτη - που μερικοί τη θεωροούν τόπο καταγωγής τους - και ανέλαβαν κοντά στον Δία το ρόλο που γενικά αποδίδεται στους Κουρήτες. Τους συναντούμε και στην Κύπρο, μα δε γνωρίζουμε τίποτα για το ρόλο που παίζουν στις παραδόσεις αυτού του νησιού. Αντίθετα στο νησί Κέω (την Κέα, Τζια) μια από τις γνωστότερες οικογένειες, αυτή των Ευξαντιδών, ισχυρίζονταν πως κατάγονταν από τους Τελχίνες, μέσω του Ευξάντιου. Βασιλιάς τους ήταν ο Δημώνακας, που η σύζυγός του ονομαζόταν Μακελώ, ή Μακελλώ, ή Μακεδώ.
Περίεργες συμπτώσεις.. Τα παρακάτω ανθρωπόμορφα όντα αλιεύθηκαν στη περιοχή της Δωδεκανήσου, ονομάζονται Τελχίνες η διαβολόψαρα και ζούνε σε αβύσσους βάθους 2.500 μέτρων!Είναι άραγε οι μυθικοί Τελχίνες που διαβίωσαν μεταλαγμένοι ως τις μέρες μας;

Διαστρικά ταξίδια

Απο την πρώτη εμφάνιση του ανθρώπου στη Γή έως τις μέρες μας ,προϋπάρχει μια αρχέγονη μνήμη,που είναι έντονα χαραγμένη στο συλλογικό ασυνείδητο της ανθρωπότητας.
Αυτή είναι η ανάμνηση της ουράνιας καταγωγής του ανθρώπου.
Σε αυτή την ανάμνηση μας παραπέμπουν αναμφισβήτητα οι αρχαίες αστρικές θρησκείες καθώς και όλες μυθολογίες των αρχαίων πολιτισμών(Αυγυπτικός,Ελληνικός,Σουμέριοι,Ινδία,Αζτέκοι,Μάγια κλπ) όπου βρίθουν αναφορών για επισκέψεις ουράνιων Θεών στη Γή, τις σχέσεις τους με τους ανθρώπους αλλά και τη διενέργεια διαστρικών πολέμων μεταξύ ΄΄ουράνιων φατριών΄΄του σύμπαντος.

Στη σημερινή πραγματικότητα και παρόλη την πρόοδο της διαστημικής τεχνολογίας, η παρουσία του ανθρώπου με τα υπάρχοντα δεδομένα σε διαστρικά ταξίδια, είναι αδύνατη για δύο βασικούς λόγους .Τον βιολογικό και τον ενεργειακό.Συγκεκριμένα :
Το Voyager 1 που εκτοξεύθηκε στο διάστημα το 1977 και βρίσκεται στα όρια του ηλιακού μας συστήματος, βρίσκεται σε απόσταση 110 ΑU απο τον Ήλιο (AU= 150.000.000km= μέση απόσταση Γής- Ηλίου).Με την ταχύτητα που ταξιδεύει καλύπτοντας 1,6 εκατομμύρια χιλιόμετρα την ημέρα,για να φτάσει στο κοντινότερο άστρο που είναι το Άλφα του Κενταύρου και απέχει 4,23 έτη φωτός η 267.509 AU θα χρειαστούν περίπου 68.132 γήινα έτη !
Ακόμα και άν υπήρχε διαστημόπλοιο που να αναπτύσσει την ταχύτητα του φωτός (300.000km/sec) για το Άλφα Κενταύρου θα χρειαζόταν 4,23 γήινα έτη.Όμως, μόνο στον Γαλαξία μας υπάρχουν δισεκατομμύρια άστρα που εκτείνονται σε απόσταση έως 100.000 έτη φωτός ,ο κοντινότερος στο δικό μας Γαλαξίας, της Ανδρομέδας, απέχει 2,9εκατ. έτη φωτός, ενώ στο σύμπαν υπάρχουν δισεκατομμύρια γαλαξίες και σμήνη γαλαξιών φτάνοντας στα όρια του παρατηρήσιμου σύμπαντος στα 46 δις έτη φωτός !
Είναι λοιπόν σαφές ότι με συμβατικά διαστημόπλοια δε πάμε πουθενά..Αν καταφέρουμε στο μέλλον να φτάσουμε σε ταχύτητες κοντά στο 10% της ταχύτητας του φωτός θα μπορούμε να ξεκινήσουμε ένα πλάνο ενδογαλαξιακής αποίκησης με μητρικά και θυγατρικά επανδρωμένα αστροσκάφη τα οποία θα πρέπει να ταξιδεύουν''επ άπειρο΄΄ σε μιά ''σκυταλοδρομία'' στο άγνωστο με εκατοντάδες γενεές να συνεχίζουν την αστρική Οδύσσεια.
Όμως και αυτή η προοπτική η οποία έχει ήδη εξεταστεί απο διαστημικούς επιστήμονες και αστροβιολόγους ,παρουσιάζει τεράστιες δυσκολίες λόγω ότι ο ανθρώπινος οργανισμός είναι εξαιρετικά ευπαθής στις αντίξοες συνθήκες του διαστήματος (κοσμική ακτινοβολία ,έλλειψη βαρύτητας) και οπωσδήποτε το ανθρώπινο γονιδίωμα θα πρέπει να υποστεί την κατάλληλη τροποποίηση ώστε να μπορέσει ο άνθρωπος να επιβιώσει σε ένα τέτοιο ταξίδι.

Υπάρχουν όμως και καλά νέα,τουλάχιστον σε θεωριτικό επίπεδο.Στις τελευταίες θεωρίες που έχουν αναπτυχθεί σχετικά με την αναδίπλωση του τετραδιάστατου χωροχρόνου ,είναι δυνατή η μετακίνηση απο ένα σημείο του σύμπαντος σε μία άλλη συντεταγμένη μέσα απο '' παρακαμπτήριες '' διαγαλαξιακές φυσούνες΄΄(οι γνωστές σκουλικότρυπες του Άινστάιν) σε μηδενικό χρόνο αφού σε αυτές τις συνθήκες ο χρόνος δέν υφίσταται.
Μυστήριο αλλά και κλειδί για την είσοδό στις χωροχρονικές πύλες είναι οι μαύρες τρύπες ,όπου δεν έχει λεχθεί ούτε καν σε θεωριτικό επίπεδο που οδηγούν,και που καταλήγουν τα σώματα που εισέρχονται σε αυτές ,συμπεριλαμβανομένου και τους φωτός .
Επίσης, η μελέτη της σκοτεινής ύλης και της σκοτεινής ενέργειας θα μας δώσει χρήσιμες πληροφορίες για τη δομή και την ενέργεια που κρύβεται πίσω απο το 95% του σύμπαντος, που μέχρι πρόσφατα το θεωρούσαμε ως ΄΄ απόλυτο κενό''..

Διαφύλαξη της νοημοσύνης μας

Μέσα στον κυκεώνα της καθημερινής σκληρής πραγματικότητας,των πολέμων,της οικονομικής κατάρρευσης και της κατευθυνόμενης παραπληροφόρησης, ο άνθρωπος οδηγείται σταδιακά σε μια κατάσταση λανθάνουσας αποχαύνωσης,σύγχυσης και απαισιοδοξίας.Γίνεται παθητικός δέκτης όλων των απαράδεκτων και απάνθρωπων πολιτικών και μεθοδεύσεων και με την απραξία του δίνει ''πρόσφορο έδαφος'' για την εγκαθίδρυση της παγκόσμιας τυραννίας που πλησιάζει.

Ο τελικός στόχος είναι η υποταγή της ελεύθερης σκέψης και ο έλεγχος της ανθρώπινης συνείδησης σε παγκόσμιο επίπεδο, αφού πρώτα μας '' πουλήσουν'' το παραμύθι της δήθεν ελεύθερης βούλησης οι '' γκουρού'' των απανταχού πολυεθνικών.

ΟΧΙ ,δεν πρόκειται για ένα ακόμη σενάριο συνομωσιολογίας..Είναι απλά η αλήθεια.Η αλήθεια που όλοι μας '' κατα βάθος'' γνωρίζουμε.Αυτο ακριβώς το ''κατα βάθος'' είναι η ανθρώπινη συνείδηση η οποία βάλλεται απο παντού και οφείλουμε να την διαφυλάξουμε!
Η διαφύλαξη της ανθρώπινης συνείδησης μπορεί να γίνει πράξη με τη διακίνηση και προαγωγή της ελεύθερης σκέψης, με ενημέρωση για αφύπνιση στα διεθνή φόρα με τελικό στόχο τη δημιουργία ενός παγκόσμιου δικτύου συνεννόησης για παγκόσμια ειρήνη και τη διάσωση του πλανήτη ΓΗ για τις μελλοντικές γενεές,τους Homo Universalis του εικοστού δεύτερου αιώνα..

Ο τίτλος τα λέει όλα